,...

تیشه و سنگ

سیر نمی شوم زتو ، ای مه جان فزای من

جور مکن جفا مکن ، نیست جفا سزای من
 
با ستم و جفا خوشم ، گرچه درون آتشم

چونکه تو سایه افکنی بر سرم ای همای من

http://www.parsiblog.com/PhotoAlbum/alef/12.jpg
زندگی صحنه یکتایی هنرمندی ماست
هر کسی نغمه خود خواند و از صحنه رود
صحنه پیوسته بجاست، خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد

.

.

.

قدرتِ کلماتت را بالا ببر نه صدایت را؛این باران است که باعث رشد گلها میشود نه رعد و برق…

دیدگاه خود را بیان کنید


:zaboon: :unlike: :tashvish: :taajob: :rezayat: :nishkhand: :narahat: :like: :labkhand: :khoonsard: :khejalat: :gol: :girl: :ghalb: :dast: :cheshmak: :boos: :bedrood: