,...

پروانه

در دل همه خرسندم . آزاده و دربندم

پرواز نمی خواهم . می مانم و پابندم

پروانه نمی میرد . تا گل به بغل دارد

این سینه نمی گیرد . چون عشق تو نگذارد

از عشق همه ی جانم. می سوزد و خوشحالم

با این همه آتش من. چون مرغ سبکبالم

پروانه نمی میرد . تا گل به بغل دارد

این سینه نمی گیرد . چون عشق تو نگذارد

از غصه نمی میرم. تا پای تو در کار است

از شاخه نمی افتم. چون عشق تو پربار است

پروانه نمی میرد . تا گل به بغل دارد

این سینه نمی گیرد . چون عشق تو نگذارد

با صدای “ستار”

پروانه ستار

دانلود با لینک مستقیم

یوتیوب < > آپارات

.
.
.
.
.
.
.
.
.

من اگر روح پریشان دارم
من اگر غصه هزاران دارم
گله از بازی دوران دارم
دل گریان،لب خندان دارم
به تو و عشق تو ایمان دارم

در غمستان نفسگیر، اگر
نفسم میگیرد
آرزو در دل من
متولد نشده، می میرد
یا اگر دست زمان
درازای هر نفس جان مرا میگیرد
دل گریان، لب خندان دارم
به تو و عشق تو ایمان دارم

من اگر پشت خودم پنهانم
من اگر خسته ترین انسانم
به وفای همه بی ایمانم
دل گریان، لب خندان دارم
به تو و عشق تو ایمان دارم

.

.

.

گوش کن با تو سخن می گویم!
زندگی در نگهم گلزاری است
و تو با قامت چون نیلوفر
شاخه ی پر گل این گلزاری
من به چشمان تو گلهای فراوان دیدم
گل عفت گل تقوا گل صد رنگ امید
گل فردای بزرگ گل دنیای سپید
تو همان خرد نهالی که چنین بالیدی
راست چون شاخه ی سر سبز و برومند شدی
همچو پر غنچه درختی همه لبخند شدی
اما دیده بگشای و در اندیشه ی گلچینان باش
همه گل چین گل امروزند و همه هستی سوزند
کس به فردای باغ نمی اندیشد
انکه گرد همه گلها به هوس می چرخد بلبل عاشق نیست
بلکه گل چین سیه کرداری است که دود در پی گلهای لطیف
تا یکی لحظه به چنگ آرد و ریزد در خاک
دست او دشمن باغ است و نگاهش نا پاک
اما تو گل شادابی به ره باد نرو غافل از باد مشو
ای گل صد پر با تو در پرده سخن می گویم
گل چو پژمرده شود جای ندارد در باغ
گل پژمرده نخندد بر شاخ
کس نگیرد ز گل مرده سراغ
عشق دیدار تو بر گردن من زنجیری است!
و تو چون قطعه ی الماس درشتی کم یاب
گردن آویزی بر این زنجیری
تا نگهبان تو باشم ز هراسی همه شب
خواب بر دیده ی من هست حرام
تو که تک گوهر دنیای منی
دل به لبخند حرامی مسپار
دزد را دوست مخوان
چشم امید بر ابلیس مدار
دیو خویان پلیدی که سلیمان رویند
همه گوهر شکنند
دیو کی ارزش گوهر داند
نه خردمند بود هر که اهریمن را
از سر جهل سلیمان داند
تو چراغ همه شبهای منی
به ره باد مرو
تو گلی تو گل صد رنگی!
پیش گل چین منشین
تو یکی گوهر تابنده ی بی مانندی

..

.

پروانه وار

دیدگاه خود را بیان کنید


:zaboon: :unlike: :tashvish: :taajob: :rezayat: :nishkhand: :narahat: :like: :labkhand: :khoonsard: :khejalat: :gol: :girl: :ghalb: :dast: :cheshmak: :boos: :bedrood: